İnsanlığı hakka ve hakikata sevkedip dünya ve ahiret saadetlerini sağlamak üzere Allah Teala tarafından gönderilen peygamberlerin sonuncusu ve alemlerin rahmeti olan Peygamber Efendimiz, genellikle kabul edildiğine göre 20 Nisan (12 Rabiulevvel) 571 Pazartesi günü Mekke'de doğdu.Peygamberlik öncesi dönemde cahiliyye insanları olarak nitelenen çağdaşlarının düştüğü denaatten kendisini uzak tutmuş, tevhid anlayışı içerisinde zaman zaman insanlardan uzaklaşarak Nur Dağı'nda tefekkür ve tahannüste bulunmuştu. İşte yine böyle bir zamanda Rabbı O'na meleği Cebrail (a.s.) vasıtasıyla ilk vahyi göndermiş ve Peygamber olarak seçtiğini bildirmiştir.Hz. İbrahim'in "Rabbim onlara kendi içlerinden senin ayetlerini kendilerine okuyacak, onlara kitab ve hikmeti öğretecek, onları temizleyecek bir elçi gönder", şeklindeki duası, Hz. Muhammed'in (s.a.s.) peygamber olarak gönderilmesiyle kabul olmuş. Onun dünyaya teşrifiyle zulmet yerini nura bırakmış, birbirleri ile devamlı surette harbeden insanlardan karıncayı incitmekten çekinir hale gelen bir toplum ortaya çıkmıştır. İslam Medeniyeti kısa bir zamanda cihana örnek olmuştur.H. Rebiulevvel, 11/M. 8 Haziran 632 Pazartesi günü, Hz. Aişe validemizin kollarında, "Allah'ım beni Refik-i Âla zümresine kat, Lâilaheillallah" diye dua etti(15), parmağını kaldırarak "Yüce Yoldaşın huzuruna" dedi, cennette buluşmak üzere diye mırıldandığı duyuldu, yavaş yavaş Aişe'nin göğsündeki başı ağırlaşmaya başladı (16) ve zevalden sonra gurubdan önce Hak Teâlâya kavuştu.